ادوارد آلبی

تازه ترین نمایشنامۀ ادوارد آلبی در راه است، اما برای دیدن یا خواندن آن باید کمی بیشتر صبر کرد.

روزنامۀ گاردین گزارش داده است که اجرای تازه ترین نمایشنامۀ ادوارد آلبی با عنوان Laying an Egg تا زمان نامشخصی به تعویق افتاده است.

پیش از این اعلام شده بود که نخستین اجرای این نمایشنامه در فوریۀ سال جاری و در سالن Signature Center در نیویورک روی صحنه خواهد رفت، اما اکنون معلوم شده که چنین اتفاقی رخ نخواهد داد.

دلیل این تاخیر در رونمایی از نوشتۀ تازۀ ادوارد آلبی به روشنی بیان نشده است، اما می توان حدس زد که آلبی خودش از نتیجۀ کارش راضی نیست و می خواهد هنوز با وسواس به نوشتن آن ادامه دهد. چنان که روزنامۀ نیویورک تایمز گزارش داده است، نمایشنامۀ Laying an Egg دربارۀ زنی میانسال خواهد بود که تصمیم می گیرد با وجود تمام مشکلات و خطرها، بار دیگر آبستن شود.

اینطور که به نظر می آید تئاتر Signature Center  هم حاضر است برای رسیدن ادوارد آلبی ۸۴ ساله به نتیجۀ مطلوبش، کمی بیشتر صبر کند. اصولا بخشی از برنامه ها و هدف های Signature Center در سال های گذشته این بوده که شرایط مساعدی را فراهم کند تا برخی نویسندگان نمایشنامۀ جدیدی خلق کنند و ظاهرا تامین این هدف برای شان مهمتر از تغییر برنامۀ از پیش اعلام شده شان است و بابت آن رنجشی هم به دل نمی گیرند.

جیمزهاوتن (James Houghton) مدیر هنری این مرکز فرهنگی، در مورد به تعویق افتادن اجرای این نمایش گفته است: “هر چیز خوبی ارزش آن را دارد که برایش صبر کنیم، به خصوص اگر پای یک نمایشنامۀ جدید از نمایشنامه نویسی در میان باشد که در بین جواهرات گنجینۀ فرهنگی ما جای دارد”.

توصیف ادوارد آلبی به عنوان «جواهری در گنجینه» از سوی مدیر هنری این مرکز فرهنگی، توصیف اغراق آمیزی نیست.

طی نیم قرن گذشته شهرت آلبی از مرزهای آمریکا فراتر رفته است و با نگارش آثاری چون «داستان باغ وحش» (۱۹۵۸) و «چه کسی از ویرجینیاولف می ترسد» (۱۹۶۲) نام او را در فهرست مهمترین نمایشنامه نویسان قرن بیستم جای گرفته است.

 او نویسنده ای است که علاوه بر سایر افتخاراتی که در طی این سال ها کسب کرده، از جمله ۳ بار دریافت جایزۀ معتبر تونی، تا به حال ۳ بار موفق به دریافت جایزۀ ادبی پولیتزر شده است.

 اکنون نزدیک به ۱۰ سال است که ادوارد آلبی یکی از نویسندگانی است که به عنوان بخشی از میراث فرهنگی آمریکا در مرکز فرهنگی Signature Center خانه دارد و با این مرکز همکاری می کند. با این حساب هیچ عجیب نیست اگر که مدیران این مرکز فرهنگی حاضر باشد برای در اختیار داشتن نمایشنامۀ جدیدی از ادوارد آلبی، تا رضایت کامل او، کمی بیشتر صبر کند.

ادوارد آلبیالبته به نظر می رسد این مرکز با تمهیدی هوشمندانه می خواهد دل مخاطبانی که منتظر دیدن نمایشنامۀ تازۀ آلبی بوده اند را کمی نرم کند و آتش انتظار آنها را برای نمایشنامۀ جدید ادوارد آلبی گرم نگه دارد.

 در حال حاضر اعلام شده است که این مرکز به جای نمایشنامۀ تازۀ آلبی، یکی از آثار کمتر دیده شدۀ آلبی با عنوان «زنی از دوبوک» (A Woman from Dubuque) را روی صحنه خواهد برد؛ نمایشی که پیش از این تنها یک بار در سال ۱۹۸۸، آن هم فقط به مدت دوازده شب، در نیویورک روی صحنه رفته است.

  «زنی از دوبوک» نمایشنامه ای است که با استفاده از قالب بازی های ۲۰ سوالی، پرسش هایی را دربارۀ چیستی “هویت” مطرح می کند؛ یک بازی خودمانی در یک مهمانی به شیوۀ ادوارد آلبی، که در نهایت کنترل آن از دست شرکت کنندگان خارج می شود.

بیشـتر بخـوانیـد:

چقدر می توانیم تئاتری به زبان بیگانه را درک کنیم؟
معرفی کتاب: نمایشنامۀ «پینوکیا» نوشتۀ «استفانو بننی»
نامۀ «عزت الله انتظامی» به مسئولان؛ «خانۀ ما را ویران نکنید»
«آنتونن آرتو» و تئاترِ بیمار؛ نوشتۀ «محمد رضایی راد»
آیا تکنولوژی دیجیتالی تئاتر قرن بیست و یکم را دگرگون می کند؟
سخنرانی «محمد رضایی راد» دربارۀ کتاب «هزار افسان کجاست؟»
مقاله ای از «مارتین اسلین» دربارۀ «فردریک دورنمات»؛ بخش اول
حمید پورآذری: «مجسمه ها بر ما می گریند،از دروغی که می گوییم»
اعلام انصراف «علی رفیعی» از اجرای «یرما» در «تالار وحدت»