محمود استاد محمد، بازیگر، نمایشنامه نویس و کارگردان پیشکسوت تئاتر، پس از مدتی طولانی مبارزه با بیماری سرطان کبد، به دلیل اختلالی که در روند درمان بیماری اش رخ داد، به مرگ تسلیم شد.

آنچه در زیر می شنوید صدای محمود استاد محمد است که در آخرین هفته های حیات خود در گفت و گو با برنامۀ «هفت اقلیم» در «رادیو فرهنگ» از دشواری های تهیۀ داروهای درمانی خود و از آرزوهایش برای اجرای نمایشی دیگر و بازگشت به صحنۀ تئاتر می گوید.

بشنوید: گفت و گوی «محمود استاد محمد» با برنامۀ «هفت اقلیم» رادیو فرهنگ در آخرین هفته های حیات.

 

آخرین ماه های زندگی محمود استاد محمد، برای او ماه هایی پر از رنج و سختی بود. همانگونه که خودش در این گفت و گو بیان می کند، تهیۀ داروهایی که به گفتۀ پزشک معالجش قطع مصرف آنها، حتی برای یک روز، می توانست موجب پیشرفت سریع بیماری اش شود، دیگر برایش غیرممکن شده بود.

تلاش های خانواده، دوستان و گروه هایی از هنرمندان برای جلب توجه و حمایت مسئولان دولتی و غیردولتی به وضعیت بحرانی محمود استاد محمد در ماه های گذشته به نتیجه ای نرسید و در نهایت محمود استاد محمد سحرگاه پنجشنبه، سوم مرداد ماه، به بیمارستان منتقل شد و جان باخت.

 

واکنش ها

مرگ محمود استاد محمد در میان اهالی فرهنگ واکنش های متنوعی را برانگیخته است. حمید شاه آبادی (معاون هنری وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی)،  قادر آشنا (مدیرکل هنرهای نمایشی) و مجید سرسنگی (مدیرعامل خانۀ هنرمندان) با ارسال پیام های رسمی درگذشت او را تسلیت گفته اند و تعدادی از هنرمندان نیز با ابراز تاسف از درگذشت او به ذکر خاطراتی از او پرداخته اند.

در این میان اما برخی از واکنش ها متفاوت بوده اند که از آن جمله می توان به پیام تسلیت انجمن منتقدان و نویسندگان خانه تئاتر و گفته های محمد یعقوبی اشاره کرد که فراتر از ابراز تاسف های معمول و ذکر خاطرات، مرگ محمود استاد محمد را به عنوان نمونه ای از بی توجهی مسئولین با جان و سلامتی و درمان هنرمندان مطرح می کنند.

انجمن منتقدان و نویسندگان خانه تئاتر که پیش از مرگ محمود استاد محمد نیز با انتشار بیانیه ای صریحاً دربارۀ وضعیت بحرانی سلامت این هنرمند شناخته شده به مسئولین هشدار داده بود، اکنون در بیانیه ای تازه به درگذشت محمود استاد محمد  واکنش نشان داده و هشدار می دهد که اگر تغییری رخ ندهد، استاد محمد آخرین قربانیان فراموشکاری ها و بی توجهی ها در برابر وضعیت درمانی هنرمندان نخواهد بود.

متن کامل این بیانیه که در اختیار «نمایشگر» قرار گرفته، به شرح زیر است:

پیام تسلیت انجمن منتقدان و نویسندگان خانه تئاتر به مناسبت درگذشت«محمود استاد محمد»

داستان آخر شد. فرشته مرگ درآمد و با بوسه ای بر چهره محمود استاد محمد او را در نقاب خاک کشید. او رفت و ما ماندیم. ما ماندیم و دنیایی حسرت از دست و قلمی که همچنان می توانست خلق کند و یادگارهایی ارزنده از خود برای ادبیات نمایشی این دیار باقی گذارد؛ همانند آن چه تاکنون گذارده بود.

انجمن منتقدان و نویسندگان خانه تئاتر در نگاشته پیشین خود در وضع حال این استاد درگذشته،حجت بر آنان که می توانستند گامی بردارند تمام کرد.آنانی که می توانستند و نکردند. آنانی که ،دولتی و غیر دولتی،وعده دادند و عمل نکردند و آنانی که، دولتی و غیر دولتی، حتی وعده ندادند و گوش با پنبه پر کردند … . این گلایه بماند برای تاریخ و یادمان نرود که بیماری و عسرت در کمین یکایک ماست.

این که می توانیم سرمان را بالا بگیریم یا نه، باشد برای خلوتمان. خلوتی که این روزها و شب ها حال و شور دیگری دارد . خلوتی که بر وجدانمان نهیب می زند استاد محمد از آخرین قربانیان فراموشکاری ما در برابر وضعیت درمانی هنرمندان نبود و هنوز بسیاری هستند که چشم بر همت و امکان ما دوخته اند.

استادمحمد رفت،اما نام او هماره بر تارک نمایشنامه نویسی ایران خواهد درخشید.

روحش شاد و راهش پررهرو باد.

 

محمد یعقوبی: درگذشت استادمحمد ناشی از بی‌توجهی‌هاست

محمد یعقوبی نیز در گفتگویی کوتاه با خبرگزاری ایسنا، با اظهار تأسف از درگذشت محمود استادمحمد، این اتفاق را متأثر از بی‌توجهی به مسائل درمانی هنرمندان دانسته است.

به گفتۀ محمد یعقوبی: در خبرها آمده که محمود استاد محمد به‌خاطر عارضۀ سرطان درگذشته و گویی این یک اتفاق طبیعی است، در حالی که درگذشت او به مرگ طبیعی نبود، بلکه این اتفاق به‌دلیل بی‌توجهی به درمان هنرمندان و رسیدن دارو رخ داده است.

او با اظهار تأسف از درگذشت تعداد زیادی از هنرمندان، متذکر شده است: متأسفانه رسیدگی به وضعیت دارو و درمان هنرمندان، شرایط نامناسبی دارد و در سال‌ های گذشته بارها شاهد بیماری و درگذشت هنرمندان بوده‌ایم.

بیشـتر بخـوانیـد:

دگرگونی «ساختار سازمانی» تئاتر؛ بازخوانی یک سخنرانی (2)
پاپتی های جوان؛ از «سالن پرورش قارچ» تا «جشنوارۀ داخلی»
مقدمه ای بر «شکسپیر معاصر ما» نوشتۀ «یان کات»
مقاله ای از «مارتین اسلین» دربارۀ «فردریک دورنمات»؛ بخش دوم
اعتصابِ غذای نامحدود اعضای گروه «تئاتر آزادی» تا زمان آزادی
فراز و نشیبِ «تئاتر دانشگاهی»(4)؛محافظه کار چون «تئاترِ رسمی»
آنچه «اشیل» به جا گذاشت؛ دستِ سرنوشت در آستین بازیگر دوم (1)
چه کسی نام مترجم «ویتسک» را از بروشور نمایش حذف کرد؟
نامۀ محمد رضایی راد به رضا ثروتی؛ پایان «مصلحت» کجاست؟